Αξιοθέατα των Κυκλάδων

Οι Κυκλάδες είναι το πιο γνωστό και δημοφιλές νησιωτικό συγκρότημα της χώρας. Βρίσκεται στο κέντρο του Αιγαίου Πελάγους και η ονομασία του προέρχεται από την λέξη κύκλος, καθώς όλα τα νησιά σχηματίζουν έναν κύκλο γύρω από την Δήλο, το ιερό νησί του Απόλλωνα κατά τους αρχαίους χρόνους. Η ποικιλία και το πλήθος των νησιών του παρέχουν ταξιδιωτικούς προορισμούς για όλα τα γούστα, για ζευγάρια, παρέες φίλων και οικογένειες. Εκπληκτικές παραλίες, μοναδική αρχιτεκτονική με τα κάτασπρα σπίτια, τα μπλε παράθυρα και τους ανεμόμυλους. Αναμφίβολα οι πιο συχνοί προορισμοί είναι η Μύκονος και η Σαντορίνη, υπάρχουν όμως και κάποια μικρότερα νησάκια, όπως η Κίμωλος, η Αμοργός, η Σίκινος κ.α με τις δικές τους ξεχωριστές ομορφιές. Πάμε λοιπόν να δούμε κάποια από τα πιο εντυπωσιακά αξιοθέατα των Κυκλάδων.

Το Μοναστήρι της Χοζοβιώτισσας στην Αμοργό. Το φημισμένο αυτό μοναστήρι χτίστηκε το ενδέκατο αιώνα μ.Χ. από τον Αλέξιο Κομνηνό Α’, ως ωδή στη Χάρη της Παναγίας, που είναι και η πολιούχος του νησιού. Ένας άψογος συνδυασμός φυσικής ομορφιάς και αρχιτεκτονικής, το μοναστήρι αποτελεί φόρο τιμής στην Θεοτόκο. Χτισμένο μέσα σε μια απότομη βουνοπλαγιά, παρέχει μια εκπληκτική θέα στο καταγάλανο Αιγαίο. Μέσα στο μοναστήρι, πέρα από τα πολυάριθμα εικονίσματα μοναχών και άλλων σημαντικών προσωπικοτήτων, υπάρχουν και κάποιοι πραγματικοί θησαυροί. Προσοχή όμως, οι μοναχοί που λειτουργούν και ως φύλακες είναι εξαιρετικά αυστηροί όσο αναφορά τον κώδικα ενδυμασίας και απαιτούν από τους επισκέπτες αν φορούν οι άνδρες παντελόνια και οι γυναίκες μακριές φούστες.

Κίμωλος

Η Κίμωλος έχει το Σκιάδι. Πρόκειται για έναν τεράστιο πέτρινο σχηματισμό, που φτάνει τα τέσσερα μέτρα ύψος και θυμίζει έντονα μανιτάρι. Βρίσκεται στα βορειοδυτικά του νησιού, σε μία μικρή κοιλάδα με δυνατούς ανέμους, που αποτελούν και μία από τος δύο αιτίες δημιουργίας του. Η άλλη είναι η ιδιαίτερη σύστασή του, μιας και ο σχηματισμός αποτελείται από διαφορετικά πετρώματα, μαλακότερα στη βάση του που διαβρώνονται από τους ανέμους και σκληρότερα στην κορυφή. Πέρα από την σκιά σε ένα κατά τ’άλλα γυμνό τοπίο, το Σκιάδι παρέχει επίσης εκπληκτική θέα προς τις νοτιοδυτικές και δυτικές ακτές του νησιού ακόμα και προς την Μήλο.

Η σπηλιά της Αντίπαρου. Πρόκειται για το πιο διάσημο αξιοθέατο του μικρού αλλά πολύ γραφικού νησιού της Αντίπαρου. Το ενδιαφέρον αυτό φυσικό θαύμα είναι γεμάτο σταλακτίτες και σταλαγμίτες που σχηματίζουν διάφορους σχηματισμούς. Η σπηλιά ,η οποία βρίσκεται στα νοτιοανατολικά του νησιού, έχει εξαιρετικά μακρά ιστορία: Όπως έχουν δείξει ευρήματα των Γεωμετρικών και Κλασικών χρόνων, αρχικά χρησιμοποιούνταν ως καταφύγιο και αργότερα ως τόπος λατρείας. Μακεδόνες στρατηγοί χρησιμοποίησαν την σπηλιά τον 4ο αιώνα π.Χ ως καταφύγιο μετά τη συνωμοσία τους ενάντια στον Μέγα Αλέξανδρο.

Το εσωτερικό της σπηλιάς εξερευνήθηκε τον 15ο αιώνα μ.Χ.. Το 1673, ο Γάλλος πρέσβης στην Κωνσταντινούπολη, Μαρκήσιος του Νουαντέλ τέλεσε την Χριστουγεννιάτικη Λειτουργία πάνω σε έναν σταλαγμίτη που έμοιαζε με βωμό. Από τότε ο σταλαγμίτης αυτός ονομάζεται Αγία Τράπεζα ενώ έχει τοποθετηθεί μια επιγραφή στη βάση του για να τιμηθεί η μνήμη του γεγονότος. Ο παλαιότερος σταλαγμίτης της σπηλιάς βρίσκεται στην είσοδό της και υπολογίζεται πως έχει ηλικία 45 εκατομμυρίων ετών ενώ θεωρείται ως ο παλιότερος σε ολόκληρη την Ευρώπη. Υπάρχουν 411 σκαλιά που οδηγοούν στην καρδιά της σπηλιάς που έχει βάθος 100 μέτρα περίπου. Τέλος, στην είσοδο της σπηλιάς υπάρχει το εκκλησάκι του Αγίου Ιωάννη του Σπηλιώτη.

Το Μοναστήρι της Επισκοπής στη Σίκινο. Περπατώντας μια ώρα από την Χώρα της Σικίνου, ο επισκέπτης συναντά την αρχαία εγκατάσταση της Επισκοπής. Ο ναός χτίστηκε τον 3ο αιώνα μ.Χ ως ρωμαϊκό ταφικό μνημείο και αργότερα μετατράπηκε στο Ναό του Πυθίου Απόλλωνα και τον 5ο αιώνα σε χριστιανική εκκλησία της Κοίμησης της Θεοτόκου. Ύστερα από έναν μεγάλο σεισμό, η εκκλησία υπέστη εκτεταμένες φθορές, αλλά ένα μεγάλο μέρος της σώθηκε. Το μοναστήρι περιβάλλουν εκκλησάκια, κελιά μοναχών και διάφορα αρχαία, μιας και εκεί ήταν κτισμένη η αρχαία Σίκινος, αποικία των Ιώνων.

Τα αρχαία ορυχεία στην Σέριφο. Η ιστορία της Σερίφου από τα αρχαία χρόνια είναι αλληλένδετη με τα ορυχεία, που βρίσκονται στο Μεγάλο Λιβάδι. Στη αρχαιότητα, στα ορυχεία εργάζονταν σκλάβοι μέχρι που έκλεισαν για κάποιο διάστημα στα Ρωμαϊκά Χρόνια. Στα Ενετικά Χρόνια, τα ορυχεία ξανάνοιξαν και τα οικονομικά του νησιού γνώρισαν άνθηση και πάλι. Δυστυχώς όμως, λόγω των πολύ συχνών επιθέσεων των πειρατών και την καταπίεση των Οθωμανών, που κατέκτησαν αργότερα το νησί, τα ορυχεία αναγκάστηκαν να κλείσουν και πάλι για μεγάλο διάστημα.

Μετά το τέλος της Ελληνικής Επανάστασης το 1830 η Σέριφος ξανάνοιξε τα ορυχεία της, τα οποία άρχισαν να λειτουργούν σε μεγάλη κλίμακα. Παρόλο που τα οικονομικά οφέλη για το νησί ήταν πολλά, οι συνθήκες ασφάλειας ήταν ανύπαρκτες, με αποτέλεσμα πολλοί από τους εργάτες να σκοτωθούν σε εργατικά ατυχήματα. Η διοικούσα εταιρεία, μια γερμανική εν ονόματι Γκρόμαν εκμεταλλευόταν τους εργάτες για πολλά χρόνια μέχρι που αυτό αναγκάστηκαν να προχωρήσουν σε απεργία, τον Αύγουστο του 1919. Οι μεταλλωρύχοι σταμάτησαν να δουλεύουν και απίτησαν καλύτερες συνθήκες εργασίας και οκτάωρο. Στις 19 Αυγούστου εκτεταμένες συμπλοκές ξέσπασαν ανάμεσα στους εργάτες και την αστυνομία, με αποτέλεσμα τον θάνατο πολλών απεργών. Ως αντίποινα, οι εργάτες μαζί με μέλη των οικογενειών τους πετροβόλησαν μέχρι θανάτου ολόκληρο το αστυνομικό τάγμα. Μόνο τότε συμφώνησε η Γκρόμαν να βελτιώσει τις συνθήκες εργασίας τους. Αν και τα μεταλλεία στέρεψαν κάποια στιγμή και δεν δουλέυουν πλέον, οι κάτοικοι του νησιού δεν ξεχνούν τα γεγονότα και γι αυτό έχουν χτίσει ένα μνημείο αφιερωμένο στους μεταλλωρύχους πυ έχασαν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια της απεργίας.

Η Εκκλησία της Παναγίας Κανάλας στην Κύθνο. Η εκκλησία αυτή βρίσκεται στο χωριό Κανάλα, στην κορυφή ενός λόφου με υπέροχη θέα προς την θάλασσα. Ο αρχικός ναός ήταν χωματοσκεπής και μικρός, ο σημερινός όμως είναι πολύ μεγαλύτερος και οικοδομήθηκε το 1869, μετά από κατεδάφιση του παλιού. Είναι κυρίως γνωστός για την μοναδική αρχιτεκτονική του που περιλαμβάνει λίθινες αψίδες, ένα γραφικότατο αίθριο και ένα όμορφο κήπο, που περιβάλλει τον ναό. Αρχαιολογικές έρευνες ανέδειξαν την ιστορία του, μιας και υπήρξε σημαντικό μοναστήρι κατά την Βυζαντινή περίοδο. Στο εσωτερικό του βρίσκεται μια πολύ σημαντική εικόνα της Παναγίας, έργο του κρητικού ιερέα και αγιογράφου Εμμανουήλ Σκορδίλη, η οποία χρονολογείται στο 1575, όταν ο ιερέας βρήκε καταφύγιο στο νησί. Σύμφωνα με την λαϊκή παράδοση η εικόνα είναι θαυματουργή. Πολύς κόσμος επισκέπτεται την εκκλησία τον Δεκαπενταύγουστο για να τιμήσει την Παναγία Κανάλα, που είναι και η προστάτιδα του νησιού